IT IS DE WAARACHTIGE HISTORY van Los Cinco Caudillos, de moedige strijders die de dinsdagavondsalon (de DAS) organiseerden.

Lang geleden, om precies te zijn najaar 2003, trotseerden deze dappere mannen weer en wind op zoek naar een lokatie om de verloren gegane DAS nieuw leven in te blazen.

foto van de zaal met dansers
Platformtheater (1999)

Maar wacht... de geschiedenis gaat eigenlijk nog verder terug, naar de tijd van de grote La Bolks, die als eerste de DAS naar Groningen bracht. In het verlengde van haar dinsdaglessen in het Platformtheater organiseerde zij een wekelijkse oefensalon. Dat was niet alleen nuttig, maar ook heel gezellig. Menig danser heeft er heel wat kilometers afgelegd. Die DAS was een smeltkroes van mensen die uit de les kwamen, dansers van andere dansscholen en de rest van de Platformpopulatie.
De historici zijn het nog niet eens over de oorzaak, maar op 23 mei 2000 legde De DAS in het Platformtheater het loodje.

oude foto: mexicanen te paard
De Eerste Queeste.

In oktober 2002 staken vier dappere krijgers onder leiding van Prins Jaap de koppen bijelkaar en besloten tot een queeste naar een nieuwe lokatie, die de DAS zou kunnen herbergen.
Zij verdeelden de stad onderling in vier delen. Ieder van hen schuimde zijn toebedeelde kwadrant af en viel daar binnen in elke horecagelegenheid waar zijn arendsoog op viel. Alle mogelijke plekken om de DAS opnieuw leven in te blazen werden zo in kaart gebracht, zo ook het aantal beschikbare kwadraatmeters en de houding van de plaatselijke bevolking.

foto van de zaal met dansers
d'UBée (2002)
Na een korte krijgsraad viel de keuze van de caudillos op Eetcafé D'Ubée. Het voorzag in alle benodigdheden zoals deejay-kansel, bar, gezellige uitstraling, prettig personeel en een markante dansvloer. Last-but-not-least was daar bedrijfsleider Prins David (in april 2003 opgevolgd door Prins Toon) die meteen enthousiast en hulpvaardig was.
De vier caudillos besloten om deejay Pedro het goede nieuws te brengen, opdat hij zich kon installeren. Zo werd op 12 november 2002 de eerste dinsdagavondsalon in d'UBée gehouden. Een unieke wekelijkse salon met gratis entree en top-deejay. En zo was de DAS van 'Los Cinco Caudillos' een feit.

oude foto: mexicanen te paard
De Tweede Queeste.
Natuurlijk werd er ook aan de pesetas gedacht. Om zoveel mogelijk dansers te lokken hieven de caudillos geen entree.
Maar op slinkse wijze werd er aan de rand van de dansvloer een bakje voor vrijwillige bijdragen geplaatst. Aan het eind van de avond werd de buit verdeeld. De helft ging naar deejay Pedro om een deel van zijn schuld aan de bar af te lossen. De andere helft verdween in de kas van de caudillos voor de kosten van kopieren, printen en onvoorziene zaken.
Elke dinsdag was het lekker druk en gezellig. Ieder vond er zijn of haar plekje; op of langs de vloer, in het café of het restaurant. Dat hadden we te danken aan een groot aantal mensen, maar vooral aan deejay Pedro die elke week voor ons de sterren van de hemel draait.

foto van de zaal van Hemingways
Hemingway's (2004)

In 2004 gebeurde er veel. We vierden onze eerste verjaardag en namen afscheid van Prins Toon, die nieuw te doden draken zocht. Daarmee zaten we zonder kasteelheer, maar de DAS liep nog steeds als een trein!
Twee weken voor de vakantie ging Burcht d'UBée ten onder, zodat Los Cinco Caudillos moesten uitwijken naar andere lokaties. In de vakantie was er dus geen tijd om met de kleinkinderen in de wijngaard te spelen; Het was weer tijd voor een krijgsraad en voor wat bekend zou worden als 'De Tweede Queeste'. Wederom trotseerden ze weer en wind om maar liefst 15 burchten aan een inspectie te onderwerpen.

oude foto: militairen in een open auto
De Derde Queeste.

Na een strenge selectie viel de keuze op de Burcht Hemingways. Daar was de DAS een jaar lang elke dinsdagavond te gast bij Prins Jasper onder bijna-perfecte omstandigheden; Zuid-Amerikaanse sfeer, goed personeel, fantastische bedrijfsleider, goede muziekinstallatie, mooie zaal en een van de beste vloeren van Groningen.
De salons waren drukbezocht en men was blij verrast met de vloer, de aankleding en de sfeer.
Maar na verloop van tijd bleken er ook aan deze burcht nadelen te kleven. Met name de verdeling in twee verdiepingen en de geur van 'forel aan het spit' voorkwamen dat er een echte salonsfeer ontstond.

foto van de zaal met dansers
Christiaans (2005)

En zo was het tijd voor 'De Derde Queeste'. Zou er een burcht bestaan die Hemingways kon overtreffen? Het kan geen toeval zijn dat Los Cinco Caudillos weer uitkwamen bij Burcht d'Ubée, ondertussen verbouwd en omgedoopt tot Burcht Christiaans (vanwege Prins Christiaan).
De aarden wal van deze burcht had ooit een functie, maar werd nu alleen maar als hinderlijk ervaren. Dus werd de wal afgebroken door de Caudillos met hulp van enkele enthousiastelingen. De oude deejay-kansel was al eerder verwijderd. Daarmee waren de omstandigheden nog beter dan ten tijde van d'Ubée. Daar waren we dus welkom vanaf de zomer van 2005.

oude foto: militairen in een open auto
De Vierde Queeste.

Maar helaas, duistere krachten, die aan de scherpe zintuigen van de Caudillos verborgen bleven, werkten achter de schermen. In de winter van 2006 moest Burcht Christiaans verlaten worden en zwierven de Caudillos rond in de ijzige kou op zoek naar een nieuw onderkomen. 'De Vierde Queeste' was een feit.
Tijdens hun vierde zoektocht zat het de caudillos meer tegen dan ooit tevoren. Tot tweemaal toe dachten ze een onderkomen te hebben gevonden, maar kregen ze op het laatste moment de ophaalbrug op hun neus. Toen ze bijna de hoop hadden opgegeven, na maanden rondzwerven, moe en dorstig, kwam er hulp uit onverwachte hoek. Zowel La Bolks als Prins Avi kwamen met een oplossing aan. En toen moesten de caudillos opeens kiezen, een ongekende luxe. Vanwege de aanvangstijd kozen ze uiteindelijk voor Burcht de Toubadour.

foto van de zaal met dansers
Plaza Danza (2008)

Epiloog
Met de rust teruggekeerd besloten de caudillos dat het tijd was om op hun lauweren te rusten. Prins Avi nam alle taken over en enige tijd later zocht hij onderdak in de luxueuse Burcht Danza van Prins Roy en kornuiten. Daar heeft de DAS een goed onderkomen gevonden.
E
n de caudillos? Zij komen nog regelmatig langs en doen dan een dansje en kijken tevreden toe...